Rust in de tent
29 augustus 2010, 01:43
Het afgelopen half jaar heb ik op het Nederlands Film
Festival gewerkt. Het was de eerste keer sinds 1992 dat
ik langer dan een maand op een en dezelfde plek werkte.
Een half jaar elke dag naar mijn werk, de hele vakantie
doorwerken en uiteindelijk elf dagen aan een stuk 6 tot
8 uur per dag werken (ik ben zzp'er, dus breng alleen
de echte werkuren in rekening).
Ik ben geen multitasker, sterker, ik kan maar een ding tegelijk en dat vreet dan alle energie. Daar kan ik verder niets aan doen, dat is altijd al zo geweest en ik weet waar het vandaan komt. Dus nu heb ik weer tijd voor het ophangen van de wastafel, het schilderen van de badkamer, het leggen van zeil op de overloop, het opruimen van de schuur, het uitzoeken van de winterkleren en het weggooien van kleren die al langer dan vier jaar ongedragen zijn. En mijn site wat vaker bijwerken.
Ik ben geen multitasker, sterker, ik kan maar een ding tegelijk en dat vreet dan alle energie. Daar kan ik verder niets aan doen, dat is altijd al zo geweest en ik weet waar het vandaan komt. Dus nu heb ik weer tijd voor het ophangen van de wastafel, het schilderen van de badkamer, het leggen van zeil op de overloop, het opruimen van de schuur, het uitzoeken van de winterkleren en het weggooien van kleren die al langer dan vier jaar ongedragen zijn. En mijn site wat vaker bijwerken.
Twitter maakt meer kapot dan je lief is
23 augustus 2010, 23:14
Blijkbaar zijn 140 tekens meer dan genoeg voor een
blog. Sinds ik actief twitter hou ik dit blog amper
bij. Om niet te zeggen: niet. Het is ook zo simpel, om
waar ik maar ben even een berichtje te plaatsen. Nooit
gedacht dat ik eraan verslingerd zou raken, Facebook-
en Hyveshater als ik ben.
Ik kan het hier allemaal weer uitleggen, maar dat ik heb ik hier en hier al een keer gedaan. Ik sta vandaag op 363 volgers. Zoveel mensen hebben nooit dagelijks dit blog gelezen. Het merendeel van die volgers ken ik niet. Hooguit tien. Blijkbaar zijn die toch allemaal geïnteresseerd in het 'slap geouwehoer' van mij. Ik geeft toe, niet alles is even wereldschokkend wat ik schrijf, of wat anderen schrijven. Maar zoals ik in een van die columns schreef, het meeste wat er uit mensen komt is vulling en betekenisloos. Zelfs als je een anekdote vertelt op je werk is dat voornamelijk om een band te smeden met je collega's of om uit te vinden wie in jou wereld past. Laatst kwam ik een volger van me tegen en die zei ook al, dat slap geouwehoer van sommige mensen interessanter is dan van anderen. Het zijn juist de feitelijke twitteraars die het eerst vervelen, met hun informatie over seminars en succesvolle deals.
En verder, twitteren is een goede les in bondig formuleren. Het is mogelijk nagenoeg alles in 140 tekens op te schrijven. Wonderbaarlijk.
Ik kan het hier allemaal weer uitleggen, maar dat ik heb ik hier en hier al een keer gedaan. Ik sta vandaag op 363 volgers. Zoveel mensen hebben nooit dagelijks dit blog gelezen. Het merendeel van die volgers ken ik niet. Hooguit tien. Blijkbaar zijn die toch allemaal geïnteresseerd in het 'slap geouwehoer' van mij. Ik geeft toe, niet alles is even wereldschokkend wat ik schrijf, of wat anderen schrijven. Maar zoals ik in een van die columns schreef, het meeste wat er uit mensen komt is vulling en betekenisloos. Zelfs als je een anekdote vertelt op je werk is dat voornamelijk om een band te smeden met je collega's of om uit te vinden wie in jou wereld past. Laatst kwam ik een volger van me tegen en die zei ook al, dat slap geouwehoer van sommige mensen interessanter is dan van anderen. Het zijn juist de feitelijke twitteraars die het eerst vervelen, met hun informatie over seminars en succesvolle deals.
En verder, twitteren is een goede les in bondig formuleren. Het is mogelijk nagenoeg alles in 140 tekens op te schrijven. Wonderbaarlijk.











