%user_javascript%
feb 2006

Carnaval is begonnen

schoonheid
Ik heb de pagina's al lang niet meer bijgewerkt. Maar hier is alvast weer wat online. Als je deze schoonheid (36! dat geloof je toch niet!) hierboven tegenkomt: die is gereserveerd door mij.

Alle Lowlandscolumns nu online

Nouja, niet allemaal. Ik ben er een stuk of tien kwijtgeraakt in de afgelopen jaren. Maar er staat genoeg.

Boem Paukeslag! De Lowlands Literaire Web Wedstrijd 2006 gaat van start

afwerkplek
Op 1 maart wordt de site lowlands.nl weer wakker gekust. Sinds 2001 krijgen beginnende schrijvers de kans een optreden te winnen. Ook dit jaar krijgen zij weer die kans.

Doe mee! Je leest de voorwaarden op
lowlands.maisquenada.com.

Het thema is dit jaar muziek.

Broodje Mario

Een echt Utrechts fenomeen, Broodje Mario, besproken op Maarhoewashet.nl.

Overspel op het dagelijks bestaan

groep2005klein
Ja, het is weer zover, carnaval komt eraan. Ik heb mijn droom van 'ojee, de optocht begint en mijn kostuum is nog niet af' dit jaar niet gehad. Waarschijnlijk omdat ik nog niet over een kostuum heb nagedacht. Afijn. Zaterdagmiddag begint de kinderoptocht in Etten-Leur en ’s avonds is het Muzenbal in de Nobelaer. Ik heb in 2000 in Metro een stuk geschreven over carnaval, onder de titel 'Overspel op het dagelijks bestaan'. Het geldt nog steeds.

knap
Het hoogtepunt is altijd de kroegentocht in Breda. Op maandag 27 februari komen we aan op het statiom Breda CS, ongeveer om 8 over 1 uur des middags. Daarna razen we door Breda, tot een uur of negen des avonds. Ik geloof dat ik voor de 28ste keer meega en ik blijf het leuk vinden. Ook zin? Zorg dan dat je om 13.00 uur op het station staat. Wij komen aan met de trein uit richting Roosendaal. Je legt in in de pot en daarna kun je de hel middag vrij drinken. ook alcoholvrij! Je herkent ons aan de omvang van de groep en de stickers. En anders vraag je even naar de President van de Frotters.

Teabagging

owned5
Tsja. Als internetter leer je heel wat nieuwe woorden. Zoals het oude Japanse ambacht Bukkake en het fenomeen MILF. En nu ook teabagging. Creatief met theezakjes op een creatieve manier. Godallemachtig, wat ben ik blij dat ik geen dochters heb.

Mijn indexpunten 10: Arab Strap – Philophobia

ArabstrapPhilophobia
Silvo van Verlaine was een begrip in Utrecht. Verlaine was de enige cd-verhuurder in de stad. Er was ook de platenbieb, maar die leenden hun cd’s vier weken uit. De catalogus was ook nogal belegen. Silvo schafte altijd de nieuwste muziek aan. Soms kon je een cd op de dag dat hij uitkwam al meenemen. Hij was duurder dan de platenbieb, maar je bleef wel op de hoogte. Silvo verkocht ook cassettes, MiniDiscs en cd-r’s, daar werd verder niet besmuikt over gedaan.

Silvo was een echte kruidenier. Maar dan in de goede zin des woords. De kruidenier van vroeger wist precies wat je altijd bestelde, hield dingen apart voor je en tipte je als er iets nieuws was verschenen. Zo kon ik blind op Silvo’s oordeel varen als ik een cd pakte en hij misprijzend knikte, of wanneer hij een cd pakte en zei: ‘Hier moet je eens naar luisteren.’ Anders had ik
Philophobia van Arab Strap nooit leren kennen. Met de openingsregel ‘It was the biggest cock you'd ever seen, but you've no idea where that cock has been’ niet echt een cd om op te zetten als je nieuwe vriendin voor het eerst bij je thuis komt. Maar wie luistert er nu naar teksten als je diep in de ogen van de vrouw van je dromen ligt te kijken? De hele cd gaat trouwens over neuken. Dat hebben we toen toevallig ook gedaan, voor het eerst.

Een jaar of twee geleden hield Silvo ermee op, hij woont nu ergens in de Extremadura in Spanje, een bergachtig gebied waar de laatste gierenpopulatie van Europa overleeft. Sindsdien ben ik het zicht op de nieuwe muziek kwijt, wat ook een groot verlies is voor de platenindustrie: ik kocht altijd de cd’s die me bevielen. Gelukkig koopt de Utrechtse platenbieb nu actueler in en is de leentermijn verkort.

Ik heb nog nooit een mp3 gedownload, legaal of illegaal. Maar mijn nichtjes in de Achterhoek hebben geen Silvo en geen platenbieb, zoals heel veel mensen in Flevoland, of Zeeuws-Vlaanderen. De strijd tegen het illegaal downloaden van muziek zou een stuk rustiger zijn als elk dorp en elke stad een platenbieb had. Of een Silvo.

Uhn Tiss (geactualiseerd)

uhntissmeisje
Ik wist dat de Bloodhound Gang bestond en dat was dat. Tot ik opeens een videoclip zag die eindigde met een meisje dat heel lief 'Baby, baby' zong en tussdendoor iets van 'Umph, umph' ('Uhn Tiss', om precies te zijn) deed. Zij hier. Ze is maar een paar seconden in beeld, maar ik was meteen helemaal weg van haar. Wat een schatje. Wat een lieve sproetjes. Wat een mooie mond. Wat een vertederend lachje.

Ik ben niet de enige die door haar getroffen is, er zijn al heel wat bloggers op zoek naar haar identiteit. Het komt natuurlijk door de manier waarop ze recht in de camera kijkt, netzoals de zangeres van D-Lite deed, in Groove Is In The Heart.

Leve LimeWire, nu kan ik haar de hele dag bekijken. Ik lijk wel zestien.

OK, de stem is van Natasha Thorp, over wie de Bloodhound Gang
hier een verzonnen verhaal vertelt), maar het meisje is iemand anders, zoals Duitsers hebben ontdekt.

Ach ja, ik weet ook nog niet wie die schoonheid is die de opticien speelt in de reclame's van Het Huis Opticiens.

Knabbelspek

knabbelspek
Er zijn hele volksstammen die weigeren varkensvlees te eten omdat ze het onrein achten. Mmm. Ik heb nog nooit iets gehoord varkensvleesvergiftiging of van iemand die dood neerviel na het eten van een kotelet. Het heeft vast een praktische reden dat joden en moslims geen varkesnvlees eten. Net zoals besnijdenis schijnbaar veel te maken heeft met de afwezigheid van water in de woestijn.

Helaas zijn er de laatste tijd genoeg redenen geen varkensvlees te eten. Zo worden varkens vaak gevoerd met gemalen varkens. Runderen zijn tenminste planteneters (al wil een koe af en toe best wat slakken, muizen en jonge konijntjes met smaak verorberen).

Als je dan toch beesten eet, dan kun je ze beter maar zo efficiënt mogelijk nuttigen en niets weggooien. Wij aten vroeger thuis zult (gekookte varkenskop inclusief hersenen en ogen) en bloedworst en smeerden reuzel (wit varkensvet, in Portugal nog verkocht als banho de porco) met suiker op ons brood.

Ook zo'n traktatie van vroeger: knabbelspek. Ik kwam laatst een zak tegen en die heb ik onmiddellijk gekocht. na het slachten van het varken blijft het vel over, dat we ook wel
zwoerd noemen (dat is het kaugwomachtige reepje dat overblijft als het speklapje niet goed knapperig gebakken is). Als je die zwoerd op de juiste wijze bereid krijg je knabbelspek.

zwoerd_03
Knabbelkspek zit een zakje dat ambachtelijkheid uitstraalt. Als je het opent ruikt het naar – ik kan er niets aan doen – naar kattenvoer. In dit geval naar de droge-brokjesvariant. Dit borrelhapje is gefrituurd, dus het heeft een zekere brandsmaak. Een smaak die je eerst niet goed weet te plaatsen, tot je je herinnert hoe het ruikt als je te dicht bij een kaars komt en je haar in brand vliegt. het blijft gewoon varkensvel, varkenshuid, die je eet. De reepjes vel krijgen allerlei grappige gekrulde vormen bij het frituren. De buiten kant is bobbelig krokant, terwijl de binnenkant een beetje zoutigzacht is. Het contrast daartussen is de kern van het knabbelspek.

knabbelspekje
Knabbelspek bestaat uit 61% eiwitten, 38% vetten en slecht 1,5% koolhydraten, dus het past in een koolhydraatarm dieet. In de opsomming ontbreekt water en dat verklaart misschien waarom je een droge klont in je keel krijgt als je er teveel achter elkaar van eet zonder te drinken. Het lijkt nog het meest op een haarbal die je moet opkotsen.

Die associatie komt niet uit de lucht vallen. In Spanje en Portugal verkopen ze ook knabbelspek waarvan de varkensharen niet eerst weggebrand zijn voor er knabbels van gemaakt is. Eerlijk gezegd vind ik die nog lekkerder.

Knabbelspek is, net als bier, een 'acquired taste'. Je moet het leren waarderen. Mijn advies is eerst bier leren drinken en dan aan knabbelspek beginnen. Dat spoelt ook lekker we weg.

Is knabbelspek vies? Ja, van de eerste tot de laatste hap. Is het lekker? Ja, van de eerste tot de laatste hap.

Product: Knabbelspek, 100 gram
Merk: AW Vleeswaren b.v.
Winkel: Super de Boer Biltstraat, Utrecht
Prijs: 0,89 (geloof ik)

More than Art

meerdangalatsin
Het moet de gemakzuchtigste slagzin ter wereld zijn: [FIRMANAAM]+[MEER DAN]+{IETS OVER AARD VAN HET BEDRIJF]. Ik wilde eerst schrijven 'van Nederland', maar de MEER DAN-ziekte is wereldwijd.

Ik heb altijd de neiging te vragen, 'wat dan?' als ik 'meer dan' zie. Ik weet ook wel dat het een diepere laag moet aangeven, dat de eigenaar van de zaak niet van de straat is. ' Meer dan een loodgieter'. Wat dan? Een dichter? Een kunstenaar? Een therapeut

In dit geval is het gemakkelijk Grigori Galatsin fotografeert blote meisjes. Blote jonge meisjes. Blote jonge Oostblokmeisjes. En niet zomaar. Nee, het is kunst. Nee, het is meer dan kunst.

En wat is het dan als het meer dan kunst is?
Juist ja. Plasseks met een dakloze.

Get a life

varkensvel
Het is eigenlijk heel simpel: elke dag een update betekent dat ik voor mezelf zit te werken. Dagen van stilte betekent dat ik keihard aan het werk ben. Zoals nu. Deel 3 van 'Vies is lekker' komt eraan. Ik heb de zak met gefrituurde varkenshuid al naast me liggen. Misschien kan ik er van snoepen terwijl ik aan het werk ben!
Yummie.

Lowlands of LLove

Ik heb mijn eerste vergadering al op 9 oktober 2005 gehad en op 1 maart begint het weer, maar de site draait alweer proef.

http://www.lowlands.nl/

Kama Sutra

kamasutra
Als je dit kunt lezen is je computer niet geïnfecteerd door de Kama Sutra worm. De eerste pc's hebben hun complete harde schijf al overschreven gekregen (is ook heel moeilijk, je klok gelijk zetten).

Ja, voor die gemene worm is elk pc een maagdelijk vrouwtje om vol te kliederen. Ik zal nergens last van hebben. Van de 25.000.000 Macgebruikers wereldwijd heeft niemand de afgelopen zes jaar de moeite genomen een virus of worm te schrijven voor OS X.

Godnondeju

Ik dacht, ik zal eens kijken oftie al geregistreerd is en jawel:

http://www.godnondeju.nl/

Helaas wel van een kritiekloze geenstijl.nl fan en al twee maanden in coma.

Mijn indexpunten 9: Counting Crows - August and Everything After

august-and-everything-after
Iedere zanger moet een stem hebben. Adam Duritz van Counting Crows heeft er een. Het was lente 1994 en ik was droevig. Droevig in Portugal, dat wel, waar de zonkans in maart 98 procent is en de temperatuur overdag kan oplopen tot 20 graden. Op mijn gettoblaster luisterde ik naar RFM, een Radio3-achtige zender die elke dag besloot met een praatje door een priester.
Op deze zender hoorde ik op een dag
Mr. Jones[mp3] van Counting Crows. Het is een weemoedig liedje over twee mislukkelingen. Door de melancholische, nonchalante, manier van zingen en door de ene oneliner na de andere in de tekst, doorstond ik elke preek in het Portugees, alleen om Mr. Jones te kunnen horen.
‘We all want to be big big stars, but we got different reasons for that.’
'Believe in me because I don't believe in anything, and I want to be someone to believe.’
Zo zag ik me ook in de kroeg zitten. Een paar weken later kwam Round Here [mp3] uit, zo mogelijk nog mooier en ik kon niet genoeg krijgen van het ingehouden cynisme in de stem van Duritz:‘She says she's tired of life; she must be tired of something.’

Terug in Nederland kocht ik meteen de cd (heel erg 1994). De kracht van de plaat zit in de Stem van Duritz. Geen ‘stem’, maar een ‘Stem’, zoals Thom Yorke (Radiohead) en Stuart Staples (Tindersticks). Een Stem is niet per se aangenaam maar altijd onmiskenbaar, en hij krast over je ziel als een ballerina op klapschaatsen.
Maar die kracht is bij Duritz ook meteen zijn zwakte. Op de tweede plaat en elke plaat daarna komt die stem je de keel uit. Opeens hoor je geen ingehouden emotie meer, maar bedacht larmoyant gedrein van een verwende kleuter, die ontdekt heeft hoe hij eenmaal de aandacht heeft kunnen vangen.
Wie trouwens ook een Stem heeft is Pascal Jacobsen van Bløf, de saaiste band van Nederland. Het zal wel niet toevallig zijn dat de twee bands hebben samengewerkt. Allebei een oeuvre van zeurliedjes van de strekkende meter met een onmiskenbare Stem.
Er zijn mensen die Bløf heel hoopvol de Nederlandse Counting Crows noemen. Dat maakt helaas van de Counting Crows de Amerikaanse Bløf.