nov 2009
Absinterkl88s
22 november 2009, 23:14
Er is post!
18 november 2009, 03:46 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Vroeger had
je een postbode, die ambtenaar was met een ijzeren
cao. De post lag altijd voor het middaguur op de mat.
Behalve met Kerst. Maar dat was spannend.
Vroeger was er een tweede bestelling voor pakjes als je niet thuis was. Nu geven ze het af bij buren. Correctie, omdat ik overdag meestal thuis ben neem ik voor de hele straat pakjes aan.
Sinds kort zijn bijna alle postbodes vervangen door studenten en herintreders, die voor het avondeten nog snel de brieven rondbrengen. Dat post verkeerd bezorgd wordt is daar aan toe, maar de meeste mensen gooien verkeerd bezorgde post gewoon weg. Of pikken hem in. Iemand heeft mijn Postcode LED-lamp.
Tegenwoordig komen er trouwens drie postbodes. Van TNT, van SelektMail en van Sandd. Wat moet ik doen met verkeerd bezorgde post van Selektmail en Sandd? Waar zijn de brievenbussen van Selektmail en Sandd?
Ik laat het over aan TNT om dat uit te zoeken.
Vroeger was er een tweede bestelling voor pakjes als je niet thuis was. Nu geven ze het af bij buren. Correctie, omdat ik overdag meestal thuis ben neem ik voor de hele straat pakjes aan.
Sinds kort zijn bijna alle postbodes vervangen door studenten en herintreders, die voor het avondeten nog snel de brieven rondbrengen. Dat post verkeerd bezorgd wordt is daar aan toe, maar de meeste mensen gooien verkeerd bezorgde post gewoon weg. Of pikken hem in. Iemand heeft mijn Postcode LED-lamp.
Tegenwoordig komen er trouwens drie postbodes. Van TNT, van SelektMail en van Sandd. Wat moet ik doen met verkeerd bezorgde post van Selektmail en Sandd? Waar zijn de brievenbussen van Selektmail en Sandd?
Ik laat het over aan TNT om dat uit te zoeken.
Het nieuwe parkeren
13 november 2009, 16:42 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
In Wittevrouwen heb je een parkeervergunning nodig. Er zijn net zoveel parkeervergunningen als er parkeerplaatsen zijn. Misschien zelfs iets meer omdat niet iedereen altijd thuis is. Ik kan in ieder geval altijd mijn auto kwijt. Soms voor de deur, meestal in een van de drie omringende straten en heel af toe een klere end weg. Dat is dan niet anders.
Maar steeds vaker zijn er mensen die hun auto koste wat kost voor deur kwijt willen en als dat niet op een officiële plek kan, dan wel op een onofficiële. De hoek van de straat, bijvoorbeeld. Nu is Wittevrouwen gebouwd in een tijd dat er geen auto's bestonden, dus de straten zijn smal. Het eenrichtingsverkeer geldt niet voor fietsers, maar ik fiets altijd met het verkeer mee als het enigszins kan. Het is geen pretje om een auto als tegenligger te hebben. Zeker als je 's ochtends met je kinderen naar school fietst. En dan is zo'n egoïstische klootzak met zijn verkeerd geparkeerde auto helemaal een obstakel.
Het zijn ook nagenoeg altijd Audi's en BMW's die op de straathoek staan en op zijn tijd een Golfje. Hoogstwaarschijnlijk de leasebak van zo'n flitsende manager die toch altijd uiterlijk om negen uur is vertrokken, voordat de parkeerbelastingcontroleurs langs komen. En het hoeft echt niet, een paar straten verderop is plaats.
Ik weet nog wel dat in de straat waarin ik opgroeide iedereen zijn auto voor de deur kon zetten. En zette. Het was bijna een doodzonde bij de buren te gaan staan. Blijkbaar is dat een aangeboren behoefte.
Van leaserijders.
Huilen
10 november 2009, 17:13 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Er zat een
meisje te huilen op de Oudegracht. Ze hing tegen de
gevel van de Free Record Shop en huilde met diepe
diepe snikken en gierende uithalen. Het regende. Ook
nog. In haar hand had ze een verpieterde
StraatNieuws. Nat van haar tranen of van de regen.
Het was om het even. Ik kende haar gezicht wel, ik
heb vast wel eens een krant van haar gekocht, ooit,
als ik ervoor in de stemming was.
Niemand keek op of om. Iedereen liep door, versnelde zijn pas misschien wel. Het was de treurigste scène die ik in jaren gezien heb, misschien alleen overtroffen door dat meisje dat aangereden was en van schrik in haar broek plaste en ook zo tegen een gevel zat, maar dan met een straaltje urine dat van tussen haar benen langzaam naar de goot krinkelde.
Daarom maakte ik mijn fiets los en liep weg, zonder verder op of om te kijken. Ik durfde niet naar haar toe gaan. Ik was bang dat ik zelf ook in tranen zou uitbarsten.
Niemand keek op of om. Iedereen liep door, versnelde zijn pas misschien wel. Het was de treurigste scène die ik in jaren gezien heb, misschien alleen overtroffen door dat meisje dat aangereden was en van schrik in haar broek plaste en ook zo tegen een gevel zat, maar dan met een straaltje urine dat van tussen haar benen langzaam naar de goot krinkelde.
Daarom maakte ik mijn fiets los en liep weg, zonder verder op of om te kijken. Ik durfde niet naar haar toe gaan. Ik was bang dat ik zelf ook in tranen zou uitbarsten.
Nazca, Peru
05 november 2009, 20:13
Nogmaals de Voorstraat
04 november 2009, 00:27 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Vandaag een voorpagina-artikel van een medewerker van Ons Utrecht (geen verhaal daar, blijkbaar niet interessant genoeg voor de online-editie) die op weg naar huis bijna beroofd werd in de Voorstraat, hulp zocht bij 'sportschooljongens' op de Drift die het molest bijna afmaakten met een paar flinke tikken.
Geen Pulitzerprijs voor dit verslag, maar het is wel duidelijk dat ik niet de enige ben die de Voorstraat ziet veranderen in een no-go area. Moet je 's avonds over de Voorstraat/Wittevrouwenstraat, pak dan lekker de fiets. Dan vermijd je iets gemakkelijker de Pools mompelende alcoholisten, de verdwaasd schreeuwende psychiatrische patiënten, de zwijgende hangjongeren en de gejaagde daklozen. Vandaag kwam ik nog twee politieagenten te paard tegen, maar die komen maar een keer per avond langs.
Utrecht Centraal
01 november 2009, 00:22 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Inmiddels alweer bijna een maand geleden verschenen, een stripboek van de Utrechtse striptekenaars verenigd in De Inktpot. Met een voorwoord van mij.