jan 2009
Hoe maak ik een hit?
28 januari 2009, 12:11
Moslims hoaxen, integratie goed op weg
13 januari 2009, 12:03
Als er één
manier is om mij boos te krijgen is het door me een
waarschuwing of tip te sturen over aluminiumzouten in
deo's, of e-mails die me een ton in euro's opleveren.
Of dat je nooit 900#mag intoetsen na een sms'je,
omdat daarna half Rusland op jouw kosten naar
Patagonië kan bellen. Maar mijn boosheid wordt nooit
begrepen. 'Waar rook is is ook vuur,' kreeg ik een
keer als antwoord, of 'Je weet maar nooit.'
Die instelling werkte ook bij de e-mail en de sms die zaterdag 10 januari bij moslims aankwam. De Aldi en de Lidl zouden hun hele omzet van zaterdag overmaken aan Israël. Waarom zou je dat geloven? Ze geven hun geld niet eens uit aan fatsoenlijk winkelmeubilair. Zijn de eigenaren misschien Joods? Maar blijkbaar hebben hele volksstammen het geloofd.
Maar wat nu? Hebben die mensen hun boodschappen ergens anders gedaan? gaan ze voortaan hun boodschappen ergens anders doen omdat je nooit weet of de omzet van maandag, dinsdag of vrijdag misschien naar Israël gaat? En bewaren ze misschien hun shagverpakkingen, omdat voor elke 100 pakjes een rolstoel geschonken wordt aan een een verzorgingstehuis (maar wat als het een joods verzorgingstehuis is). En als ze bij Albert Heijn hun spullen kopen, moeten ze dan niet opletten dat ze niets van Proctor & Gamble kopen, omdat die 666, het Teken van het Beest in hun logo verwerkt hebben?
Heerlijk. Moslims, net Nederlanders. Even stom.
Die instelling werkte ook bij de e-mail en de sms die zaterdag 10 januari bij moslims aankwam. De Aldi en de Lidl zouden hun hele omzet van zaterdag overmaken aan Israël. Waarom zou je dat geloven? Ze geven hun geld niet eens uit aan fatsoenlijk winkelmeubilair. Zijn de eigenaren misschien Joods? Maar blijkbaar hebben hele volksstammen het geloofd.
Maar wat nu? Hebben die mensen hun boodschappen ergens anders gedaan? gaan ze voortaan hun boodschappen ergens anders doen omdat je nooit weet of de omzet van maandag, dinsdag of vrijdag misschien naar Israël gaat? En bewaren ze misschien hun shagverpakkingen, omdat voor elke 100 pakjes een rolstoel geschonken wordt aan een een verzorgingstehuis (maar wat als het een joods verzorgingstehuis is). En als ze bij Albert Heijn hun spullen kopen, moeten ze dan niet opletten dat ze niets van Proctor & Gamble kopen, omdat die 666, het Teken van het Beest in hun logo verwerkt hebben?
Heerlijk. Moslims, net Nederlanders. Even stom.
Nee/Ja
06 januari 2009, 21:08
Het is zo'n beetje de meest geparodieerde sticker van Nederland. En nu voor een goed doel. Terwijl mensen langzaam zich ongemakkelijk voelen door de stijgende invloed van de islam op het dagelijks leven, grijpen christenen hun kans. In februari hebben ze aangekondigd ons te gaan spammen. Wees ze voor. Conservatief blijft conservatief, of de profeet nu Mohammed of Jezus heet.
De Yellowstone supervulkaan
06 januari 2009, 13:35
Gaan we
het meemaken of niet? De
Amerikaanse geologische dienst heeft de laatste
dagen een enorme toename van aardbevingen
geconstateerd
in het
Yellowstone natuurpark. Als de Yellowstone
supervulkaan uitbarst zullen we met zijn allen in
een rampenfim terechtkomen. Amerika zal voor
tweederde weggevaagd, dan wel onleefbaar worden.
Dat heeft een enorme impact op de
wereldverhoudingen. De zon laat zich misschien
enige maanden niet zien, het zal jaren flink koud
zijn, dankzij de duizend kubieke kilometer as in
de atmosfeer (duizend miljard kubieke meter, ofwel
een triljard liter). Misschien begrijpen we dan
hoe de dinosaurussen hebben kunnen uitsterven.
Ik ben er doodsbang voor en tegelijk is het een opwindend idee.
Ik ben er doodsbang voor en tegelijk is het een opwindend idee.
Rennen! O nee, toch niet.
05 januari 2009, 00:44
Bikkels
02 januari 2009, 00:07
Vrouwlief (39) en zoonlief (8).
Vuurwerkslachtoffer
02 januari 2009, 00:06 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Mijn lievelingsoverhemd! Met dank aan de buurman die zijn zak met vuurwerk in de vuurkorf gooide. Gelukkig had ik een katoenen T-shirt aan.
De draak van het nieuwe jaar
01 januari 2009, 17:08
Na een barre tocht kwamen de lelijke jongen en het blinde paard aan bij een vreemde stad, aan de voet van een gebergte. Vanaf een afstand zag de jongen dat de straten uitgestorven waren. Een stad leeg en verlaten. Niemand op straat, nergens rook uit de schoorstenen. Hier kon hij ongestoord wonen met het paard, dacht hij. Niemand die bang voor hem zou zijn. Maar toen ze het marktplein opreden, merkte hij dat hij te vroeg had gejuicht.
Midden op het plein stond een naakt meisje te rillen in de kou. Haar lange haren bedekten het grootste deel van haar lichaam. De jongen hield het paard in, om snel voor haar weg te duiken.
Maar op dat moment viel een gevleugelde draak uit de lucht, krijsend met zijn twee koppen. Uit zijn lelijke bekken droop grauw slijm. Het meisje slaakte een wanhopige kreet en viel flauw.
De lelijke jongen bedacht zich geen ogenblik en sprong van zijn paard. Schreeuwend door de zak op zijn hoofd, liep hij naar het monster toe. Woedend sissend en maaiend met zijn vier armen steeg de draak op en verdween in de lucht. De lelijke jongen liep naar het naakte meisje en tilde haar voorzichtig op.
Ze was het mooiste meisje dat hij ooit gezien had. Haar donkere haar krulde om haar smalle gezicht. Dikke wenkbrauwen, elk haartje als gepenseeld, stonden boven haar halfgesloten heldergrijze ogen. 'Stil maar,' zei de lelijke jongen, 'het is allemaal voorbij.’ Ze keek verdrietig in de verte. 'Nee,' zei ze, 'nu begint het pas.’ Snikken schokten door haar tengere lichtgewelfde lichaam, terwijl haar kleine tanden in haar vochtige onderlip beten. Waar had ze het over?
Maar voor hij een vraag aan haar kon stellen, gingen er overal luiken en deuren open. Langzaam verzamelden zich uit alle hoeken en gaten somber kijkende mensen. De jongen was verbaasd dat niemand blij leek dat hij het meisje had gered.
De mensen keken hem zwijgend aan, tot de burgemeester het woord nam. De lelijke jongen kreeg het hele verhaal te horen. Achter de bergen woonde een draak. Aan het begin van elk nieuw jaar kwam die de mooiste maagd van de stad opeisen. Dit jaar was het toevallig de dochter van de burgemeester. De jongen vroeg of dat altijd zo geweest was. Nee, vroeger kwam de draak aan het begin van elke eeuw. Daarna steeds vaker, tegenwoordig zelfs elk jaar. En morgen zou hij terugkomen. En dan zou hij waarschijnlijk ook wat huizen van de stad vernietigen, uit woede dat hij vandaag voor niets was gekomen. Waarom hij tegenwoordig elk jaar kwam wisten ze niet. Het was een mysterie. Elk jaar zochten ze de allermooiste maagd uit, maar het hielp niets. Somber gingen de mensen weer naar huis. De jongen bleef alleen op het plein staan. In de verte schraapte zijn paard met de hoeven over de stenen. Niemand besteedde verder nog aandacht aan hem. Terwijl hij het paard verzorgde, besefte hij dat er zelfs niemand boos op hem was geworden. De lelijke jongen kende deze onverschilligheid niet. Hij vond het nog akeliger dan de angst waarmee de mensen tot nu toe voor hem gevlucht waren. Maar wie regelmatig iets moois moet opgeven, wordt vanzelf onverschillig.
De lelijke jongen hoorde een geluid en keek om. Achter hem zat het naakte meisje te klappertanden. Ze keek hem aan. 'Dat zijn de meisjes die me zijn voorgegaan,’ zei ze, bibberend van de kou. De jongen vroeg waarom ze hier zat. 'Ik ben het offer. Voor de mensen van de stad ben ik al dood. Ik kan nergens meer heen. Morgen komt de draak terug om me te halen.’ Ze huiverde zachtjes, van angst, of misschien van de kou. De lelijke jongen deed zijn lange jas uit en legde
Hij lag onrustig onder zijn jas te draaien tot hij haar ’s ochtends wakker zag worden. Het naakte meisje vroeg of hij goed geslapen had. 'Nee,’ zei hij. 'Ik had teveel aan mijn hoofd.’ Ze stond op en rekte haar tengere lichaam uit. De lelijke jongen draaide verlegen zijn hoofd weg. De muurschilderingen werden bestreken door het koele ochtendlicht. Hij liep er nog eens langs en keek hoe de meisjes de afgelopen eeuwen op de draak hadden staan wachten. Maar wacht eens… 'Ik weet het!’ riep hij, terwijl naar de muurschilderingen wees. 'Ik weet waarom de draak tegenwoordig zo vaak komt!’ 'Hoezo?’ vroeg het meisje, maar de jongen vloog naar buiten. Iedereen stond al klaar om de stad uit te vluchten. Niemand geloofde hem, tot hij ze meenam naar de kerk en op de schilderijen wees. 'Ik weet het niet, zei de burgemeester, we hebben altijd het mooíste meisje geofferd.’ 'Dat klopt toch,’ zei de lelijke jongen. 'Maar zet dan gewoon het meisje van gisteren en het nieuwe meisje naast elkaar,’ zei de lelijke jongen, 'dan laten we de draak zelf kiezen.’
Maar als het nu werkte, klaagden sommigen, en de draak weer aan het begin van een eeuw kwam? Honderd jaar was moeilijker bij te houden. Dat de draak elk jaar kwam, scheelde in schade aan de stad. Zo heeft alles zijn goede kanten.
Maar omdat het tenslotte zijn eigen dochter was, wilde de burgemeester het plan van de lelijke jongen proberen. Morrend werd het meest weldoorvoede meisje van het dorp werd uitgezocht en op het marktplein gezet, naast de dochter van de burgemeester.
Het was bijna twaalf uur en vanuit kieren en spleten keken de mensen toe. Krijsend kwam de draak terug en zonder zich te bedenken stortte hij zich op het wulps gevormde meisje, dat zo zwaar was, dat hij haar nauwelijks omhoog kon krijgen. Vol ongeloof zagen de mensen hoe hij piepend en steunend met zijn zware last zichzelf te pletter vloog tegen de bergen. 'Zo, die is weg,’ zei de lelijke jongen.
Er werd meteen een groot feest gehouden. Wat waren ze dom geweest. Vroeger waren de meisjes met wulpse rondingen en smakelijke vetrollen de mooiste. En tegenwoordig waren het de slanke, tengere meisjes die het mooist waren. Zonder het te weten hadden de bewoners van de stad de draak op dieet gezet, zodat hij steeds vaker had moeten komen om zijn honger te stillen.
'Ook al is het mooi, dan hoeft het nog niet te deugen,’ zei de lelijke jongen.
'Mag ik met je mee?’ vroeg ze. De jongen wist niet wat hij moest zeggen, daarom zei hij 'Natuurlijk.’ Het blinde paard kon haar gewicht nog met gemak hebben. 'Waar gaan we naar toe?’ vroeg ze, maar de lelijke jongengaf geen antwoord.
'Heb je de hele nacht aan een oplossing liggen denken?’ vroeg het meisje, te dromerig om realistisch te zijn. 'Nee, ik kon niet slapen omdat ik bang was dat ik tegen je aan zou rollen in mijn slaap.’ Maar daar kan ik wel tegen,’ zei ze lachend en ze sloeg haar armen om hem heen.
'Wil je wel met me mee, met een lelijke jongen?’ 'Als je niet mooi bent, kun je nog wel deugen,’ zei ze. En ze verdwenen langzaam in de verte.
Of ze nog lang en gelukkig leefden weet ik niet, want het is een vreemde wereld waarin we leven.
© Illustraties Henk Stolker