apr 2009
De bezetting is voorbij
27 april 2009, 00:08
Het begon soms al twee weken van te voren. Mannetjes die op een klapstoeltje op de brug zaten. Of in een bocht. Of op een T-splitsing. Dag en nacht, in weer en wind. Plekkie bezet houden. Vooral de Van Asch Van Wijcksbrug was geliefd. Ik hoorde dat ooit iemand duizend gulden aangeboden kreeg om te moven, zodat de bakken met aanstekers, prulletjes en dingetjes aaneengesloten konden worden.
Wat moet zo'n man, met zijn wat dikkige echtgenote en twee opgeschoten puberkinderen daarmee? En hoe komt hij aan dat spul? Komt dat per container uit China? Of is het van een vrachtwagen gevallen? En waar laat hij het als hij het niet verkocht krijgt?
Laatst verkocht ik een zak met 58 stuks bestek aan een man. Hij vroeg of ik nog iets anders te koop had.
Zoals wat, vroeg ik.
Computers, printers, antwoordde hij.
Nee, dat had ik niet. Zouden er mensen zijn die dan spontaan hun schuur leeg ruimen en hem te koop aanbieden? Veel gaf hij er vast niet voor. Hij had alleen meer 20 euro toen hij de gevraagde 5 moest afrekenen. Nee, hij had het niet kleiner, hij kwam maar tot 4 euro.
Die truc kende ik al.
Zou het dat soort mensen zijn?
Het mocht op een gegeven moment niet meer, omdat mensen niet eens meer op hun eigen stoepje hun prullen konden verkopen. Ook wel jammer. Het was altijd een hartverscheurend gezicht zo'n mannetje in de aprilkou. Op een klapstoeltje. Of nog erger. Zijn vrouw. Om tranen van in je ogen te krijgen. Dat het bestond.
Het lijkt erop dat het hele fenomeen vrijmarkt aan belang aan het inboeten is. Ik fietste vandaag over de Van Asch Van Wijckskade en omgeving en ik zag nergens het bekende 'Bezet voor bewoner'.
Het werd tijd.
Echt grappig
23 april 2009, 23:16
23 april, weer of geen weer: rokjesdag
22 april 2009, 23:07
Ter ere van
Martin Bril.
Ze Gjermens doink ze reit tings
18 april 2009, 20:46
Al vrij snel begon de film me irriteren. En dat kwam door het belachelijke Duitse accent dat de acteurs hadden. Ik zou zeggen, helemaal in het Duits, of anders gewoon in het Engels. Het was gelukkig niet zo extreem als in Schindler's List, waarin de goede Duitsers accentloos Engels praatten en de slechte met een Duits accent, maar irritant blijft het.
Door die irritatie lukte het me niet om meegesleept te worden in de film, een eerste vereiste voor een film. Ik zag de gaten in het script, de hinkstapsprongen naar de clou en het effectbejag.
En dat wint dan Oscars.
Marijke overwoog ernstig een consumentenprogramma in te schakelen
07 april 2009, 21:16 Opgeslagen in: Op het tweede
gezicht
Popquiz De Stad
06 april 2009, 10:58 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Met maximaal
16 groepen van 4 is het hutjemutje in Café de Stad,
maar ook heel gezellig. Ik kende de popquiz uit
Tivoli al, maar gelukkig hebben ze niet het patent,
want in een klein kroegje is het ook leuk. Omdat mijn
team (Boney M&M's) al voor de strijd
uiteengevallen was (teveel blauwe M&M's, hahaha)
werden we samengevoegd met twee loslopende
kandidaten, een jongeman wiens naam ik vergeten ben
en een frisse jongedame genaamd Fieke ('Jij gaat
zeker nooit naar Duitsland op vakantie, hahaha'), van
ongeveer de helft van mijn leeftijd. En dat is nodig,
want je hebt experts uit elk decennium nodig.
Desondanks wist ik de meeste antwoorden op te
lepelen, want de makers van de popquiz, de Fab Four,
zijn ongeveer van mijn leeftijd en zijn geen
hiphopliefhebbers. Een eervolle zevende plaats, maar
geen bonusvragen weten te beantwoorden.
Riffmeister R. speelde tien
bekende gitaarriffs. Dit is de ronde waarin we
maar liefst 18 van de 20 te behalen punten
haalde. En dat met de 'kuch' vingervlugheid
van Riffmeister R.
Een van de leukste dingen van de popquiz is nog de naam die een team kiest. Het viel deze keer een beetje tegen, al was 'New Kots on the Block' wel leuk. Wat zal ik volgende keer eens bedenken?
Riffmeister R. speelde tien
bekende gitaarriffs. Dit is de ronde waarin we
maar liefst 18 van de 20 te behalen punten
haalde. En dat met de 'kuch' vingervlugheid
van Riffmeister R.
Een van de leukste dingen van de popquiz is nog de naam die een team kiest. Het viel deze keer een beetje tegen, al was 'New Kots on the Block' wel leuk. Wat zal ik volgende keer eens bedenken?
Kim ontdekte meteen hoe droog de Sahara is
04 april 2009, 21:21 Opgeslagen in: Op het tweede
gezicht
Pecha Kucha Rotterdam
02 april 2009, 09:15
Pecha Kucha (Petsja Koetsja) is Japans voor prietpraat. Het is een hip concept dat over de hele wereld aanslaat. Je mag in 20 beelden (PowerPoint slides) maal 20 seconden vertellen wat je kan en wat je wilt. Het idee van een pitch. Ik was uitgenodigd door Edith Kuyvenhoven, die een presentatie van haar werk hield.
Het was een leuke avond waarbij slaapverwekkende zaken afwisselden met prachtig werk en originele ideeën. Ik was bijvoorbeeld onder de indruk van de fotografie van Otto Snoek.
Om een of andere reden moest de presentatie in het Engels. Dat betekende veel houterige praatjes in stamel-Engels. Dat hinderde. Vooral omdat de meesten Nederlandstalig werk maakten, zoals Edith, die een Nederlandstalige autobio-strip maakt. Zelfs de presentatoren hadden er moeite mee. Niet de goedlachse Renée Keuken, die perfect accentloos Engels sprak. Maar ze werkte weer op mijn zenuwen door haar 'Get your ass up here, you guys,' en ander popievlotengels. Adam Curry-gedoe. Zo zou ik niet aangesproken willen worden. En waarom eigenlijk in het Engels? Voor die anderhalve man en een paardenkop in de zaal zonder Nederlands paspoort?
Goed. Verder vond ik het erg leuk. Ik dacht onmiddellijk, dat moeten we in Utrecht ook hebben. De andere ochtend kreeg ik een uitnodiging in de bus voor Zap-U. Dus het bestaat al in Utrecht, min of meer. Cool, 22 april. Hopelijk in het Nederlands.
1 April!
01 april 2009, 11:14
